Χειρουργική Παγκρέατος

Εξειδικευμένη Χειρουργική Παγκρέατος

Το πάγκρεας είναι ένα όργανο με κρίσιμες λειτουργίες, τόσο στο πεπτικό (βοηθά στην πέψη) όσο και στο ενδοκρινικό σύστημα (παράγει ινσουλίνη και άλλες ορμόνες). Όταν εμφανιστούν παθολογικές αλλοιώσεις στο πάγκρεας – είτε καλοήθεις (μη καρκινικές) είτε κακοήθεις (καρκινικές) – η χειρουργική αντιμετώπιση συχνά αποτελεί τη βέλτιστη θεραπευτική επιλογή. Οι επεμβάσεις στην περιοχή αυτή απαιτούν υψηλό επίπεδο εξειδίκευσης λόγω της πολύπλοκης ανατομίας και της εγγύτητας σε σημαντικά αγγεία και δομές (όπως το ήπαρ, το λεπτό έντερο και μεγάλα αιμοφόρα αγγεία).

Νευροενδοκρινείς Όγκοι Παγκρέατος (ΝΕΟΠ)

Οι νευροενδοκρινείς όγκοι του παγκρέατοςπαγκρεατικοί νευροενδοκρινείς όγκοι – Pancreatic Neuroendocrine Tumors, PNETs) είναι μια σπάνια αλλά ιδιαίτερη κατηγορία νεοπλασιών που προέρχονται από εξειδικευμένα κύτταρα του παγκρέατος τα οποία παράγουν ορμόνες και σχετίζονται με το νευρικό και ενδοκρινικό σύστημα.

Ολική Παγκρεατεκτομή

Κατά την ολική παγκρεατεκτομή  αφαιρείται ολόκληρο το πάγκρεας, μαζί με γειτονικές ανατομικές δομές (οργανα)που σχετίζονται λειτουργικά ή παθολογικά με αυτό. Πρόκειται για επέμβαση που εφαρμόζεται σε επιλεγμένες και προχωρημένες περιπτώσεις παγκρεατικων παθησεων.

Παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή (Επέμβαση Whipple)

Η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή, γνωστή και ως επέμβαση Whipple, Χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία όγκων που εντοπίζονται στην κεφαλή του παγκρέατος, αλλά και για άλλες παθήσεις της περιοχής.

Περιφερική Παγκρεατεκτομή (Αφαίρεση σώματος και ουράς του παγκρέατος)

Η περιφερική παγκρεατεκτομή είναι μια εξειδικευμένη χειρουργική επέμβαση που περιλαμβάνει την αφαίρεση του σώματος και της ουράς του παγκρέατος – του αριστερού δηλαδή τμήματος του οργάνου. Σε πολλές περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν υπάρχει υποψία κακοήθειας (καρκίνου), αφαιρείται ταυτόχρονα και ο σπλήνας.

Ψευδοκύστεις Παγκρέατος: Σύγχρονη Αντιμετώπιση και Θεραπευτικές Επιλογές

Μετά από ένα επεισόδιο οξείας παγκρεατίτιδας — ιδιαίτερα στις σοβαρές της μορφές — περίπου το 5% των ασθενών ενδέχεται να εμφανίσουν ψευδοκύστη παγκρέατος (ΨΠ). Πρόκειται για εντοπισμένη συλλογή παγκρεατικού υγρού, η οποία επιμένει για τουλάχιστον 4 έως 6 εβδομάδες μετά την έναρξη της φλεγμονής.