Χειρουργική Αντιμετώπιση Ακανθοκυτταρικού Καρκινώματος

Τι είναι το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα;

Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (squamous cell carcinoma – SCC) είναι ο δεύτερος συχνότερος τύπος καρκίνου του δέρματος μετά το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα. Αναπτύσσεται από τα ακανθοκύτταρα (κερατινοκύτταρα) της επιδερμίδας και συχνά εμφανίζεται σε περιοχές που εκτίθενται χρόνια στην ηλιακή ακτινοβολία, όπως το πρόσωπο, τα χείλη, τα αυτιά, ο τράχηλος, τα χέρια και τα πόδια.

Σε αντίθεση με το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, το ακανθοκυτταρικό έχει μεγαλύτερη πιθανότητα τοπικής επέκτασης και, σε προχωρημένες περιπτώσεις, μπορεί να δώσει μεταστάσεις σε λεμφαδένες ή σπανιότερα σε απομακρυσμένα όργανα.

Πώς αντιμετωπίζεται χειρουργικά;

Η χειρουργική αφαίρεση αποτελεί τη θεραπεία εκλογής για το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα. Στόχος είναι η πλήρης εκτομή της βλάβης με επαρκή όρια υγιούς ιστού, ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος υποτροπής ή μετάστασης.

Κύριες χειρουργικές τεχνικές

  1. Απλή εκτομή με όρια ασφαλείας
    Η βλάβη αφαιρείται με περιβάλλον υγιή ιστό. Τα συνιστώμενα όρια ποικίλουν ανάλογα με το μέγεθος, τη διαφοροποίηση και την ανατομική θέση του όγκου, συνήθως 4-6 χιλιοστά (ή και περισσότερο για υψηλού κινδύνου SCC).
  2. Μικρογραφική χειρουργική Mohs (Mohs micrographic surgery)
    Ειδική τεχνική με άμεση μικροσκοπική εξέταση των ορίων εκτομής σε κάθε στάδιο της επέμβασης, ώστε να αφαιρεθεί όλος ο όγκος με τη μικρότερη δυνατή απώλεια υγιούς ιστού. Ιδανική για δύσκολες ή υψηλού κινδύνου περιοχές (π.χ. πρόσωπο, αυτιά, χείλη), για υποτροπιάζοντα ή διηθητικά καρκινώματα.
  3. Επανορθωτική χειρουργική
    Σε μεγάλες ή βαθιές βλάβες, μπορεί να απαιτηθούν τοπικοί κρημνοί ή μοσχεύματα για αποκατάσταση της ανατομίας και της λειτουργικότητας.

Εναλλακτικές/συμπληρωματικές θεραπείες

  • Ακτινοθεραπεία: Εφαρμόζεται σε μη χειρουργήσιμες βλάβες, σε ηλικιωμένους/ευπαθείς ασθενείς ή συμπληρωματικά μετά από εκτομή όγκων με υψηλό κίνδυνο υποτροπής.
  • Τοπικά φάρμακα (5-FU, imiquimod): Σε προ-καρκινικές αλλοιώσεις ή πολύ επιφανειακά SCC.
  • Συστηματική θεραπεία: Σε μεταστατικά ή ανεγχείρητα περιστατικά χρησιμοποιούνται νεότερα ανοσοθεραπευτικά σχήματα ή χημειοθεραπεία.

Έλεγχος λεμφαδένων

Σε βλάβες με αυξημένο κίνδυνο μετάστασης (μεγάλο μέγεθος, διήθηση νεύρων ή αγγείων, υψηλού βαθμού διαφοροποίηση, εντόπιση σε χείλη/αυτιά/χέρια/γεννητικά όργανα) γίνεται κλινικός και απεικονιστικός έλεγχος λεμφαδένων.
Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να εφαρμοστεί βιοψία φρουρού λεμφαδένα.

Μετεγχειρητική πορεία & παρακολούθηση

Η ανάρρωση είναι συνήθως ταχεία, με τοπική αναισθησία και γρήγορη επιστροφή στην καθημερινότητα.
Η τακτική παρακολούθηση είναι απαραίτητη, ιδιαίτερα τα πρώτα δύο χρόνια, για ανίχνευση πιθανής υποτροπής ή μεταστάσεων.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Συνήθως ως ερυθρή, σκληρή πλάκα ή οζίδιο με τραχιά επιφάνεια, έλκος που δεν επουλώνεται, ή βλάβη που μεγαλώνει σταδιακά και αιμορραγεί εύκολα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ναι. Εναλλακτικές θεραπείες επιλέγονται μόνο σε πολύ μικρές, επιφανειακές ή μη χειρουργήσιμες βλάβες.

Το SCC έχει μεγαλύτερο μεταστατικό δυναμικό σε σύγκριση με το βασικοκυτταρικό, γι’ αυτό απαιτείται προσεκτικός έλεγχος και παρακολούθηση, ιδιαίτερα σε βλάβες υψηλού κινδύνου.

Η χειρουργική γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή στην αισθητική και λειτουργικότητα. Σε δύσκολες περιοχές εφαρμόζονται επανορθωτικές τεχνικές.