Παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή (Επέμβαση Whipple)

Η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή, γνωστή και ως επέμβαση Whipple, Χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία όγκων που εντοπίζονται στην κεφαλή του παγκρέατος, αλλά και για άλλες παθήσεις της περιοχής.

Η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή, γνωστή και ως επέμβαση Whipple, είναι μία από τις πιο εξειδικευμένες και σωτήριες επεμβάσεις για ασθενείς με καρκίνο της κεφαλής παγκρέατος, όγκους του δωδεκαδακτύλου ή του περιφερικού χοληδόχου πορου. Αποτελεί τη βασική θεραπευτική επιλογή για την αφαίρεση όγκων στην περιοχή της κεφαλής του παγκρέατος και είναι μία από τις σημαντικότερες και τεχνικά πιο απαιτητικές επεμβάσεις της χειρουργικής του πεπτικού.

Ποια όργανα αφαιρούνται;

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης αφαιρούνται:

• Η κεφαλή του παγκρέατος
• Ολόκληρο το δωδεκαδάκτυλο (το αρχικό τμήμα του λεπτού εντέρου)
• Η χοληδόχος κύστη
• Ένα μέρος του περιφερικού χοληδοχου πορου
• Προαιρετικά, τμήμα του στομάχου

Πώς γίνεται η επανένωση των οργάνων (αναστομώσεις);

Μετά την αφαίρεση, γίνεται σύνδεση των υπόλοιπων οργάνων με το λεπτό έντερο:

1. Παγκρεατονηστιδική αναστόμωση

(σύνδεση παγκρέατος με το λεπτό έντερο για αποχέτευση των παγκρεατικών ενζύμων)

2. Χολοπεπτική αναστόμωση

(σύνδεση του χοληφόρου πόρου με το έντερο για ροή της χολής)

3. Γαστρονηστιδική ή πυλωρονηστιδική αναστόμωση

(σύνδεση του στομάχου ή του πυλωρού με το έντερο για να συνεχιστεί η πέψη)

Ποια είναι η πρόγνωση;

Η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή αποτελεί την καλύτερη θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με εντοπισμένο καρκίνο παγκρέατος ή άλλους όγκους στην περιοχή.

Η πρόγνωση εξαρτάται από:

• Το στάδιο του όγκου
• Την πλήρη αφαίρεση του όγκου (χωρίς υπολειμματικό ιστό)
• Τη συμπληρωματική θεραπεία (χημειοθεραπεία)
• Την γενική κατάσταση του ασθενούς

Πρόγνωση και επιβίωση

Η επέμβαση Whipple προσφέρει:

• Τη μόνη ριζική θεραπεία για πρώιμους καρκίνους του παγκρέατος
• Σημαντική βελτίωση της επιβίωσης σε σχέση με τη μη χειρουργική θεραπεία
• Δυνατότητα μακροχρόνιας ίασης, όταν η νόσος διαγιγνώσκεται σε πρώιμο σταδιο.